Blog Agnieszki Kowalskiej Traktuje o Prażce

Agnieszka Kowalska - dziennikarka "Stołecznej", założyła bloga "Zrób to w Warszawie", bardzo rozsądnie aktualizującego papierowe wydanie jej (i Łukasza Kamińskiego) "Subiektywnego Przewodnika", który jak to przewodnik z założenia się dezaktualizuje. Nad tym, że jest to narzędzie marketingowe pewnego wydawnictwa nie będę się rozwodzić, bo wszystko mi jedno z czego korzystam, by zdobyć gorące informacje o rozproszonej i różnie przez różnych pojmowanej kulturze tego miasta. Agnieszka widzi tę "kulturę" podobnie do Melonów, czyli blog jest dla nas, co oznacza, że moim obywatelskim obowiązkiem jest go polecić, co też niniejszym czynię. Przy okazji chcę podkreślić, że Agnieszka jako rodowita prażanka, sprawiedliwie i godnie, czyli z należną uwagą i pietyzmem drąży tematy prawobrzeżne, i nic nie ujdzie jej uwadze. Na przykład wspomniała o naszym kameralnym Dniu Kobit, przy zgoła innej okazji i było to bardzo miłe. Agnieszko, życzymy bujnego rozwoju i linkujemy się z Tobą we wspólnej, praskiej sprawie.

Odmieńce w Saturatorze.

Słynna ze zboczonych akcji i dobrego electro we wszelakich rodzajach i odmianach, modna praska speluna Saturator, zwana też "Piekłem", bądź "Jaskinią Szatana", organizuje w najbliższy weekend 06-07 lutego, roku bieżącego, spektakularny Queer Fewstiwal. Zdaje się, że szykuje się prawdziwy kulturalny horror, który może wysadzić z siodła "Obcego" i "Innych". Zamiast opisu (wszystko zlinkowane) podaję line-up . " I tak w piątek: *Pan Angela Transbury z Europy (queer gotic electro) *Pan Petra Flurr z Berlina (querr punk) *Dj's Blaster Bitches z Polski (electro clash) oraz w sobotę: *Strumpgruppe Marmik z Polski (queer heavy metal) *Nuclear Family z Danii (queer electro punk) *Pan Miss Fish z Danii (queer punkowy performer) *Dj SZUm z Warszawy (dobrze znany w pewnych kręgach, orientacja strait) ***To będzie brudne!***

Nowości "na Magazynie".

Tak, Magazyn Praga i my jesteśmy towarzystwem wzajemnej adoracji. Dlatego ten post będzie o nich a właściwie o ich nowej dostawie. Design, który wybrali selektorzy concept store'u informuje nas dobitnie dokąd zmierza ten świat. I bynajmniej nie jest to " iście w stronę słońca". Wycieraczka która komunikuje gościowi, że nie jest mile widziany (można też w razie potrzeby obrócić ją na drugą stronę i pokazać niechętne "wejdź"), wazonik z broni (trzech broni, jak mawiają gracze w strzelanki), lub piersióweczka dla hipokryty ukryta w książeczce do nabożeństwa. Jest też niedźwiedź bez głowy, i "pogięte" kubeczki ("kultowej" za przeproszeniem firmy Rob Brandt). Pozostałe produkty wymyślono i wykonano dla firmy o wiele mówiącej nazwie Suck. Tak więc, frustraci i popaprańcy wszystkich rozdajów: ruszajcie się wyżyć na zakupach w Magazynie Praga.

Magazyn Praga - dizajnerską "Wyspą Doktora Moreau"

Ci młodzi ludzie z Francji zmienili oblicze światowego projektowania. Zasłynęli jako producenci sprzętu medycznego i protez dla... chorych przedmiotów. Dzięki nim nie ma już znaczenia, że ulubiony przedmiot się zniszczy, nawet jest to przedmiot dizajnerski. Bo dzięki ich koncepcji nawet banalna rzecz ma szansę awansować do rangi dzieła sztuki. Nic do wyrzucenia, oto ich skądinąd słuszne motto. Oprócz tego, że leczą potłuczone kubeczki i otarte talerzyki, robią eksperymenty na ich żywych ciałach, bezwstydnie je ze sobą krzyżując. papież powinien tego zabronić. Jeśli chcecie zobaczyć efekty tych "szalonych naukowców", wpadnijcie do Konesera. Tam 5.5 Designers, zaprzezentują projekt 79m2 de 55 (tyle wynosi powierzchnia Magazynu Praga), który dopiero po warszawskiej przemierze zostanie pokazany na Biennale Designu w St Etienne. Młodzi zagoszczą na Pradze dzięki wsparciu Instytutu Francuskiego, któremu gratulujemy dobrego (choć chorego) smaku. W tej beczce łyżką dziegziu jest jedynie fakt, że zestawy pierwszej pomocy zaprojektowane przez "doktorków55" zgodnie z ich marzeniami, powinny być sprzedawane w supermarketach, tak by każdy przeciętniak, mógł sobie samodzielnie tchnąć drugie, lepsze życie w swój własny rupieć. Tymczasem we francji robili już nawet dla Bernardout. Lansem 5.5 teraz w Polsce zajmie się nie kto inny a dizajnerski nos wspomnianego Magazynu Praga. Cóż, potraktujmy to jako rozdaj przetarcia szlaków. W końcu nie łatwo z publikacji w Phaidonie trafić tak od razu na sklepowe półki. Otwarcie wystawy odbędzie się w najbliższy piątek, 03 października, w Magazynie Praga, na terenie byłej wytwórni wódek Koneser, na ul. Ząbkowskiej 27/31, o godzinie 19.00. proteza siedziska rekonstrukcja wzorków rekonstrukcja potłuczonych skorup uszka z cukru kandelabr ze "złodziejek" kolorowanka na tapecie kielich z tygrysa talerz dla Bernardaud cerata wystylizowana na stół drewniany rustykalny

„7

Nowe ognisko Sztuk Wszelakich na Pradze Południe

Artystyczna przestrzeń praska wzbogaciła się o nowych sąsiadów! Zagnieżdzili się na Lubelskiej 30/32, tuż pod nosem Komuny Otwock, Pracowni Wschodniej, Sceny Lubelska, Fundacji "Zmiana Organizacji Ruchu" oraz obok... siedziby Straży Miejskiej a konkretnie w ich dawnej sali gimnastycznej. Sporą przestrzeń zajęła tak liczna grupa artystów, że mogliby tam swobodnie grać w dwa ognie. Jednak postawili na przeprojektowanie, w wyniku czego udało się tam pomieścić takie rozmaite pomieszczenia jak wieloczynnościowa przestrzeń do działań artystycznych ze sporą sceną koncertowo-spektaklowo-performensową, galeria wystawiennicza, montażownia filmowa i dźwiękowa a także salka kinowa z funkcją pracowni multimedialnej. Daje to realną możliwość uprawiania wspomnianych w nazwie stowarzyszenia "Sztuk Wszelkich". Wszyscy członkowie reprezentują pokolenie 70-80 i czerpią swój potencjał właśnie z wysokiej liczebności, wierząc, że zapewni im to nieskończoną ilość inspiracji płynących z wzajemnych powiązań. W tym miejscu wypada wymienić wszytkich z nazwiska. Są to: Weronika Lewandowska, Dorota Masłowska, Natalia Korczakowska, Dominika Dylewska, Roma Gąsiorowska, Magdalena Popławska, Katarzyna Maciąg, Justyna Kralska, Anna Kerth, Dorota Karlikowska, Paweł Kulka, Piotr Głowacki, Marcin Cecko, Iwo Vedral, Jan Komasa, Jan Dravnel, Romuald Szpilewski, Michał Michalski, Wojciech Urbański, Zbigniew Kowalski, Krzysztof Skonieczny, Piotr Żurawski i Dawid Żakowski.

Na ich stronie można znaleźć naprawdę przepiękny i wzruszający statut (o ile statut może być piękny). Otacza ich energia radosnej siły i wielkich nadziei. To dziwne o tyle, że za patrona wzięli sobie nie kogo innego, a naszego polskiego Mescalito - Stanisława Ignacego. Oby cytat z mistrza - "Zmienić kierunek kultury nie zmieniając jej pędu", okazał się zdaniem proroczym.

Fotorelacja z BAJZLU

Na blogu bobrowiec padło pytanie, czy ktoś ma normalne zdjęcia z tego wernisażu (b.t.w. znajdziecie tam naprawdę obszerną, nieocenzurowaną relację). My nie mamy, normalnych, bo niby jak, skoro to nie był normalny wernisaż i zwyczajnie nie dało się takich zdjęć zrobić. Stawiło się na niego około trzystu potencjalnych kobrasnejków, którzy pili wódkę z redbulem i jeden przez drugiego/drugą, pstrykali sobie nawzajem fotki. Podejrzewam, że dokumentacja tego iventu może wysączać się powoli, niespostrzeżenie i bez żadnej kontroli. Drżyjcie, którzy macie coś do ukrycia. Tak czy owak, fajnie że wpadliście. Było ekstra!

Czy bajzel skończy się bajzlem?

Dziś kolejny turbowernisaż w Galerii Melon (remont dachu trwa w najlepsze, więc bawimy się wśród rusztowań i w kaskach). *Stanisław Boniecki* tegoroczny abiturient Central Saint Martins w Londynie. Zajmuje się fotografią i video. Prowadzi popularnego foto-bloga bobrowiec.ownlog.com. *Bartek Kraciuk* absolwent nowojorskiej School of Visual Arts. Fotografuje, robi video i performensy. W lipcu będzie można obejrzeć jego instalację video, będącą częścią "Atrakcji Malarskiej" w Witrynie, przy Pl. Konstytucji 4. Prace to lowcostowe dyptyki duetu modnych blogerów i jednych z najgorętszych warszawskich postaci. Prywatnie są przyjaciółmi. Ten z NY "robi" na materiałach, fotografując przedmioty. Ten z Londynu, pracuje na prostej cyfrze, fotografując ludzi i sytuacje. Ostatnio porównali swoje dokumentacje z czasu rozjazdów, kiedy ich jedyny kontakt - z racji rozłąki, ograniczał się jedynie do korespondencji mailowej. Okazało się, że obu w tym czasie zainteresowały szeroko pojęte destrukcja i zepsucie. Zdjęcia - na kontrast - złożyli w sensowną, konsekwentną i zadziwiająco harmonijną całość, zważywszy na ryzykowną zawartość merytoryczną. Prace układają się w analogowo cyfrowe, przedmiotowo podmiotowe duety. Innymi słowy zdjęcia będą o życiu (głównie na melanżu). Turbowernisaż uświetni pasująca dram&basowa oprawa muzyczna dja Ragapapa, oraz 100 puszek redbula z ze skromną wkładką, podanych w jednorazowych kubeczkach. W pobliżu praski grill Pana Rysia oraz salon gier. Profesjonalna miejscowa ochrona. PS Dziękujemy Centralnemu Domowi Qltury za wypożyczenie 200watowych 25letnich głośników, wzrostu 150cm. "Bo bez basu nie ma dramibasu". Czwartek, 3-ciego lipca, o godzinie 20.00, w Galerii Melon, na ul. Inżynierskiej 3 Serdecznie polecam

Efekt Dziewięciu Cyfr na Turbowernisażu w Galerii Melon

 My wiemy, fotografia amatorska jest modna. Ale dziś, w czwartek, 19-stego czerwca, w Galerii Melon będzie jak w Monty Pythonie - "coś z zupełnie innej beczki". Przedstawimy Wam Kamilę M. Sawińską, która oprócz tego, że jest podobna do Scarlett Johanson, robi wrażenie  również swoimi bardzo wystudiowanymi i przemyślanymi mikropejzażami i wyraźnie "czuje" numerologię. Jeśli chcecie się powczuwać wraz z nami, zapraszamy wieczorem, o zmierzchu. Wtedy to, po ścianach okolicznych kamienic prześliźnie się mikrospektakularna projekcja slajdowa, złożona ze zdjęć Kamili, w wykonaniu vja Sylwka Łuczaka (tego od Komuny Otwock i innych znakomitości). Pokaz niewątpliwie doda blasku, otwarciu wystawy, lecz największą atrakcją (nie licząc trywialnej "symbolicznej lampki wina"), będzie zrzucona dziś na nasz dziedziniec, przez guerillę złych robotników, makrospektakularna pryzma rusztowań. Sprawi ona, że wernisaż  zwykły stanie się turbowernisażem. Prosimy o zaopatrzenie się w obuwie trekkingowe i czekany. Oraz czekamy.

                

Sobota z Animatorami Kultury. Foto-relacja

To było urocze popołudnie. Można było tak: -zobaczyć jak i co fotografują zwykli ludzie, co jest ostatnio najmodniejszym trendem z Wielkiego Świata rodem. W sumie nadal można to zobaczyć. Polarojdy wykonane przez kupców z Różyca, wystawione są w Cafe, na gustownych suszarkach na skarpetki (który to pomysł, nasi drodzy zaprzyjaźnieni i przesympatyczni Animatorzy Kultury zapożyczyli od stowarzyszenia Laundry). -dać się zdjąć fotografowi Tomkowi Kaczorkowi, w przenośnym, darmowym, atelier fotograficznym „pod chmurką”, i zaraz otrzymać własny wydruk z mini drukareczki. Ja się dałam. Inni też się dawali. Pozowanie było, że hej! -wrzucić drobne pieniążki do czapki Pana Robota, w zamian za co, Pan Zero wykonywał i dystrybuował Sztukę Szablonu. Nasza podwórkowa mini rampka, na której wywyższali się obaj Panowie, zyskała przy tej okazji, całkowicie za darmo, nową szatę graficzną, szerzej znaną jako „akt wandalizmu”, na mocy tych samych skojarzeń, które karzą nazywać kibolami tych, co przytwierdzają sobie biało czerwone chorągiewki do tramwajów. Kto nie był, niech żałuje, bo to se ne vrati. A przynajmniej nie tak od razu. foto baj: Ola Stańczuk, Tomasz Kaczor, Pinkabala